Filip

Modderie

Als Facebook het zegt

Vandaag even binnen gesprongen op DigitalFirst. Als ik de kijk naar het aantal mails die ik gekregen heb van alle leveranciers die er staan en gratis kaarten uitdeelden ging het daar niet echt zwart zien van het betalend volk, maar omdat ik even een Guerrilla marketing voor JOINED! Digital wou uittesten ben ik toch maar even geweest. En aangezien de country manager van Facebook er ook was ben ik daar maar even gaan luisteren.

De trends volgens Alexis Lebedoff dus:

Customer Segmentation is key. Eén van de stokpaardjes van marketeers en blijkbaar toch nog niet zo vanzelfsprekend. Blijkbaar doen de meeste merken in hun communicatie nog steeds one-size fits all. Alexis noemt het multiple assets. Gebruik niet dezelfde afbeelding voor je segment van 20-24 jarigen als voor je segment van 45-50 jarigen. Logisch, maar doen gewoon!

Community is het nieuwe zwart. Mensen gaan meer en meer waarde hechten aan hoe je waarde creëert voor communities. Dat lijkt ook algemeen een logische stap: of je nu 50 of 500+ linkedin contacten hebt (sorry, even weg van Facebook ;-)) doet er niet meer toe. In welke ‘circles’ je waarde toevoegt des te meer.

Conversation: Ondernemen is persoonlijk. Mensen verwachten niet enkel jouw verhaal, visie,… te zien en te snappen. Hoe je in alle touchpoints reageert (of niet) wordt alleen maar belangrijker met consumenten die meer en meer gewend zijn.

Commerce: Potentiële klanten worden zo mogelijk nog meer geïnformeerd en verwachten dat je dat ook weet en hun enkel relevante info mee geeft.

Als laatste gaf hij ook nog mee dat bedrijven er alle belang bij hebben om samen te werken met technologie partners om niet voorbij gestoken te worden.

‘t Is maar dat Facebook het zegt 😉

Zoek jij digitale power om te innoveren? Check uit JOINED! Digital! 👾


Photo by Prateek Katyal on Unsplash

Zomerse hitte – 5 digitale tools om thuis te werken.

De zomers worden alleen maar warmer. En met grote groepen mensen in een warm kantoor zitten is niet bevordelijk voor de productiviteit. We brengen daarom de 5 meest toegankelijke tools om te experimenteren met werkplaatsonafhankelijk werken. Flexwerken, thuiswerken, het nieuwe werken,… noem het zoals je wil.

Disclaimer: opgelet, misschien wil je als je deze manier van werken hebt uitgetest niet meer terug!

  1. Communicatie – Slack.
    Contact met je collega’s blijft de belangrijkste reden om ‘op kantoor te zijn’. Met chat tools heb je collega’s alsnog dichtbij. En op een minder storende en ook meer gestructureerde manier. Ps: tip voor een volledig gratis alternatief: Riot.im.
  2. Project management – Asana
    Je wil werk gedaan krijgen als team. Dat betekent heel wat schakels in de ketting die op het juiste moment hun ‘magic’ moeten toevoegen om een geweldig eindproduct te krijgen. Geen enkele organisatie kan eigenlijk zonder project management tool. Het is dus geen wonder dat er letterlijk 1001 oplossingen zijn om je project managment beter te laten lopen. Asana is er eentje van.
  3. Visueel samenwerken – Miro
    Creatieve omgevingen (en zijn ze dat niet allemaal) bouwen veelal op visueel samenwerken: over beelden, op een whiteboard, op sketches,… Miro laat je toe om dat ook gewoon op afstand te doen.
  4. Focus – Brain.fm
    Zo een hele dag alleen ergens in de stilte van je huis of net in een rumoerige co-working met airco, dat kan ook niet echt ideaal zijn voor de productiviteit. Muziek to the rescue. Brain.fm zorgt voor focus-versterkende geluiden door je headphone.
  5. Website/app blocker – Freedom
    Niet dat jij er last van hebt, maar je collega’s ongetwijfeld wel: afleiding. Toch maar even facebook checken, toch maar even dat artikel lezen of kijken of er nieuwe mail is. Gelukkig zijn er tools die jouw karakter helpen. Door websites en apps te blocken die niet bijdragen aan je productiviteit. Freedom is zowat de de facto standaard.
    Selfcontrol is een gratis mac alternatief op basis van jouw lijstje van afleidende websites.

Hoe maak je ‘afstandswerken’ nog beter? Welke tools werken bij jou het best?

HR klaar stomen voor de toekomst.

In een recente bevraging van Acerta bij CEO’s en HR verantwoordelijken bij Belgische bedrijven kwamen volgende bevindingen naar boven:

  1. HR levert goede output.
  2. HR medewerkers kennen hun verantwoordelijkheid zeer goed.
  3. HR processen zijn niet zo goed georganiseerd en zeker niet gemonitord.
  4. De capaciteit om de verandering in voorgaand puntje te creëren is er niet echt.
  5. Huidige systemen zijn wel compliant, maar niet performant en helpen niet de medewerkers, kandidaten & werknemers het leven makkelijker te maken.

En daar zitten dus opportuniteiten in. Voor HR professionals die hun kennis van hun kandidatenmarkt willen combineren met externe specialisten in digitale innovatie & service design.

Want die combinatie van:

  • focus op de kandidaat/medewerker (in plaats van op het ‘proces’);
  • kennis van de kandidaat-bedrijfs fit;
  • digitale tools die gemaakt zijn op maat van flexibele HR processen (en niet 100 mandagen vragen om geimplementeerd te worden);

daar zit muziek in.

Wat wil jij als HR professional professional doen met digitale innovatie om de ervaring van kandidaten of collega’s beter te maken?

1902_Acerta_Evaluatie-hr-processen_WisKeys.jpg

1902_Acerta_Evaluatie-HR-personeel_WisKeys.jpg

1902_Acerta_Evaluatie-hr-systemen_WisKeys.jpg


Photo by israel palacio on Unsplash

Vergeet de Blue ocean en ga voor de Purple ocean.

Met dank aan Chan Kim & Renee Mauborgne‘s boek ‘Blue Ocean Strategy’ is elk zichzelf respecterend bedrijf op zoek naar een blue ocean voor zichzelf. De plaats in de markt waar geen concurrentie is en klanten vol blijde verwachting naar je toe komen. Je leest er meer over op Red Ocean vs Blue Ocean. Maar hoe vind (of creëer) je zo’n blue ocean voor jouw onderneming? Zijn echte blue oceans niet per definitie ‘op de grenzen’ van de huidige innovatie (en dus duur om te ontwikkelen) én de markten (en dus eerder niche)? Ja, Ford had met zijn model T een succesvolle innovatie die heel het landschap compleet veranderde, net zoals iTunes dat deed. Cirque du Soleil bewees dat je in een sector die op sterven na dood leek echt wel kan innoveren (eigenlijk vooral gebaseerd op storytelling). Maar staar je niet blind op die blue ocean. In een mondiale markt is – zeker als Belgische KMO – zo een positionering niet altijd evident. En misschien ook niet nodig. Je positionering draait om het vinden van een product-markt combinatie die:
  1. groot genoeg is. Je hoeft niet de volgende Alphabet Inc. (de moederholding van Google) te worden. Er zit evenveel waarde in meerwaarde creëeren voor een beperkte markt. Zolang die maar groot genoeg is (Check out Kevin Kelly’s 1000 true fans).
  2. claimbaar is. Jouw product of service offering communiceerbaar is en er een willingness to pay is van je (toekomstige) klanten.
  3. authentiek is. Als je vanuit je core van de organisatie vertrekt en al jouw medewerkers geen uitleg nodig hebben over storytelling, maar spontaan aan story-doing doen. Zo creëer je een uitdeinende druppel paars in een rode oceaan. En zo’n paarse druppel is best aangenaam.
Of blijf je toch liever rondjes draaien in een dieprode oceaan?
Photo by Dustin Haney on Unsplash

Wegdek in slechte staat

Ik vrees dat het een typisch Belgisch fenomeen is, maar je ziet ze geregeld opduiken. Borden die aangeven ‘wegdek in slechte staat’ of zoals er nu eentje in ons dorp staat: ‘Fietsers opgepast: rijweg in slechte staat’.

Wat zo mogelijk nog erger is, is dat veel van die borden er gewoon permanent staan. Het excuus wordt de standaard, niet het probleem aanpakken.

En zo gaat het soms ook met dingen die beter kunnen voor klanten.  Waar het excuus (in het beste geval soms) de standaard wordt: De wachttijden aan de telefoon, de gebruiksonvriendelijke IVR  (voor NL, druk 1, voor FR druk 3), de facturen die altijd fout zijn, medewerkers die niet de juiste training krijgen,  de wegwijzer naar je kantoor die nooit opgehangen raakt, dat klantentevredenheidsproject dat nooit opgestart is geraakt, die webform voor sollicitanten die nog steeds 10 velden vraagt waar er maar 2 van gebruikt worden, die collega die klanten niet altijd eerlijk behandelt maar goede resultaten haalt en daardoor nog steeds rondloopt binnen je bedrijf,…

Natuurlijk. Een nieuwe snelweg aanleggen, bruggen bouwen,… dat is leuk. Nieuwe producten en diensten ontwikkelen, grote transformatieprojecten of IT implementaties opzetten: Dat geeft energie, dat geeft standing, daar kan je mee uitpakken daar zet je jouw toptalenten op.
En terecht. Maar vergeet niet dat al jouw klanten ondertussen op een een hobbelbaan rijden. Pak dus ook deze zaken aan en geef mensen die ‘de gaten’ vullen ook de appreciatie die ze verdienen.

Wees geen weg vol gaten, maar pak je werven aan!

Wat als?

  • je alle medewerkers actief oproept om alle ‘putten’ in de klantgerichte snelweg te melden?
  • je hen onmiddellijk ook vraagt naar een mogelijke oplossing om het gat te dichten?
  • je er een erezaak van maakt om ‘het dichten van putten’ net zo te behandelen als ‘het bouwen van de toekomst’?

Hoe ga jij om met de gaten in jouw weg?

Zero-based-effort

Zero-based-budgetting kent u wel. Een finance tactiek uit de jaren 70 die erop neer komt dat tijdens elke budget rondje, je vanop nul vertrekt. Dus niet het jaarlijkse: “Ik doe hetzelfde en vraag hetzelfde budget + x% aan voor mijn groei te realiseren”. Neen, elke uitgave moet telkens opnieuw individueel verantwoord worden. De zin en onzin van deze techniek is ongetwijfeld een blog post op zichzelf waard, maar die kelk laat ik graag aan mij voorbij gaan.

Maar laat ons nu het idee eens toepassen op processen? Als we vertrekken van een “0 effort” om processen op te zetten? Wat als je jaarlijks elk proces terug evalueert op zijn merites? Te beginnen met de interne:

  • Brengt het echt meer op om een proces op te zetten die controleert wie welk type computer heeft?
  • Wat is de kost van het achterliggend risico als goedkeuringsprocessen afgeschaft worden?
  • Wat als prikklokken afgeschaft worden?

En laat ons zeker de klantgerichte processen niet vergeten:

  • Wat als je morgen geen aanmaningsprocessen meer hebt?
  • Wat als after-sales medewerkers geen documenten hoeven in te vullen om misnoegde klanten een terugbetaling toe te kennen als je als bedrijf in de fout bent gegaan?
  • Wat als credit checks afgeschaft worden?
  • Wat als iedereen in het bedrijf zonder proces blogposts kan publiceren op je corporate website of kan interageren met klanten op social media in naam van je bedrijf?

Om op al deze vragen te antwoorden heb je alvast nood aan:

  • Zicht op al je interne & klantgericht processen;
  • Een duidelijke business case over de toegevoegde waarde van processen.

En alleen dat al is goud waard in tijden van disruptie. Want jouw toekomstige concurrent is nu misschien nog een start-up zonder het minste benul van processen.


Photo by Rodion Kutsaev on Unsplash

Containerpark 3.0

Zo’n containerpark, dat kan beter denk ik dan.

Allemaal goed en wel, we zijn in België bij de besten van de klas wat sorteren betreft, maar zo’n containerpark zoals dat nu is, dat is toch maar een gedoe. En dan heb ik het zelf nog niet over het aanschuiven (een gevolg van het over-controleren dat nodig is omdat het systeem zo complex is), volledige ontransparante kostprijs en bij wijlen een gewoon random beslissing van de parkwachters. En laat dat vooral niet aan de parkwachters liggen. Zij hebben zelf die naam immers niet gekozen. ‘Wachter’ impliceert immers het controleren en vooral bestraffen. Misschien had iemand er in den beginnen eens moeten over nadenken dat mensen vooral hulp nodig hebben om afval logisch te verwerken.

Anyhow, daar ging het dus niet over. Het moet gewoon beter kunnen. Een kleine oefening in… Wat als?!

Wat als… er voor elk containerpark een ruimte was waar je allerhande gereedschap ter beschikking had om je afval uit elkaar te halen. Dubbele win: Sommige dingen kan je nog recupereren en de fractie grof vuil verminderd, want uit elkaar gehaald: meer gesorteerd!

Wat als… er aan het containerpark een systeem bestond waar elk binnenkomend stuk gefotografeerd kon worden en dat automatisch op een lokale website terecht kwam waar mensen afval nog kunnen adopteren om een tweede leven te geven… voor het echt op de afvalberg terecht komt.

Wat als… er aan elk containerpark een repair café was?

Wat als… lokale en minder lokale ambachtslieden, kunstenaars, jeugdbewegingen,… ook gewoon gratis elke week mochten gaan grasduinen in wat er allemaal op het containerpark ligt.

Wat als… we dat nu eens gewoon testen?! Een gemeente/stad kandidaat?

Dat zie ik wel zitten!


Photo by Bas Emmen on Unsplash

Ctrl+s / cmd+s

Ik ben een kind van de 80’s. In digitale termen betekent dat MS Dos, Atari, autoexec.bat files en floppy disks.

En een tijd dat Prince of Persia er zo uitzag en toch immens vernieuwend was.

prince-of-persia.png

En toen kwam de tijd van grafische interfaces en door scha en schande leren om bestanden op te slaan. Het automatisme om om de 5 minuten op Ctrl+S (en later op Mac cmd + S) te drukken om mijn bestand op te slaan en niet met de handen in het haar te zitten als die dekselse computer besloot om vast te lopen (eat that blue screen of death!) zit er nog steeds ingebakken.

En hier zit ik dan, in tools die minder functionaliteiten hebben (die ik toch niet gebruik) dan mijn tekstverwerker van 15 jaar geleden (Dropbox Paper, Google Documents,…) maar wel geen nood hebben aan een Ctrl+S. Want die autosave werkt gewoon continue tegenwoordig.Screen Shot 2018-04-03 at 11.57.16.png

En zo verdwijnen oude gewoontes. En zie (of voel) je de opgang van Experience Design in plaats van technische hoogstandjes als een soort van intellectuele masturbatie.

Great times are ahead! Laat die evolutie maar komen!


Photo by Franck Veschi on Unsplash

Ingewikkeld of complex?

Veel mensen hebben de neiging om zaken die ingewikkeld zijn complex te maken en anderzijds benaderen veel mensen complexe dingen alsof ze ingewikkeld zijn. Het gevolg: Stilstand en innovatie die er geen is.

Ingewikkeld is niet hetzelfde als complex. Zelfs Vandale haalt ze een door elkaar…

Continue reading

Big data = minder variatie?

Ik betrap mezelf er op dat ik al weken heel veel luister naar mijn ‘Your Top Songs 2017’ lijst die Spotify voor mij automatisch samenstelde. Onder het mom van ‘The songs you loved most this year, all wrapped up’ ben ik dus net minder aan het ontdekken en steeds meer naar hetzelfde aan het luisteren.

Moet ik dat nu goed gedaan vinden van Spotify of net niet?

De USP van ‘Er zijn miljoenen nummers op Spotify te vinden.’ heb ik alvast niet veel aan zo…

Hier gaan we: schizofrene muziekkeuze iemand? 😀